Zabawa równoległa: co to jest i dlaczego dwulatki bawią się „obok”

Zabawa równoległa to etap rozwoju zabawy, w którym dziecko bawi się obok innych dzieci – tym samym lub podobnym zestawem – ale jeszcze nie z nimi. Dwa dwulatki przy jednej skrzyni klocków budują dwie osobne wieże, zerkając na siebie nawzajem. To nie jest nieśmiałość ani problem: to normalna faza, typowa mniej więcej dla wieku 2–3 lat.

Skąd to pojęcie?

Podział zabawy na etapy – od samotnej, przez przyglądanie się, zabawę równoległą, aż po zabawę wspólną z podziałem ról – opisała w latach 30. XX wieku badaczka Mildred Parten i do dziś jest to klasyczna rama w psychologii rozwojowej. Etapy nachodzą na siebie: starsze dziecko też czasem wraca do zabawy „obok”.

Co to oznacza dla rodzica?

• Nie zmuszaj do wspólnej zabawy. „Pobawcie się razem” wobec dwulatków to prośba ponad ich etap – wspólna zabawa z regułami przyjdzie bliżej 4. roku życia.
• Dzielenie się przyjdzie później. Na tym etapie lepsze od jednej zabawki „do podziału” są dwa podobne zestawy.
• Zabawa obok to też nauka. Dzieci obserwują się i naśladują – to z tej obserwacji wyrośnie współpraca.

Jakie zabawki sprzyjają zabawie równoległej?

Takie, przy których jest miejsce dla dwojga i nie trzeba rywalizować o jeden element: duże zestawy klocków i układanek, kuchnia dla dzieci z podwójnym kompletem akcesoriów czy tablica manipulacyjna powieszona nisko, obok drugiej zabawki. Rodzeństwu o różnym wieku pomaga podział stref: każdy ma „swoje” i nikt nie musi bronić terytorium.

Więcej pojęć wyjaśniamy w Słowniku zabawy.