Przy rozwoju ruchowym dziecka często podkreśla się ogromne znaczenie motoryki dużej. Zapomina się czasem, że przecież motoryka mała ma równie kluczowe znaczenie dla rozwoju. Przyjrzyjmy się tym dwóm rodzajom – czym one się różnią? Otóż motoryka duża jest fundamentem dla motoryki małej i grafomotoryki. Obejmuje ruchy angażujące całe ciało, a za przykłady motoryki dużej można przyjąć m.in. chodzenie, skakanie czy jazdę na rowerze. 

Wszystkie wspomniane czynności wymagają udziału całego ciała i złożonych ruchów, co jest jednoznaczne z tym, że motoryka duża ma bezdyskusyjny związek nie tylko z kondycją fizyczną, ale też z pracą układu nerwowego, wytrzymałością czy koordynacją ruchową i wzrokową. Jeśli natomiast zastanawiasz się, jak dziecko może ćwiczyć motorykę dużą, odpowiedzi jest wiele. Może to być np. raczkowanie, chodzenie do tyłu, łapanie i rzucanie piłki, jazda na hulajnodze, naśladowanie zwierząt (np. skaczących małpek)

Natomiast motoryka mała to znacznie precyzyjniejsze ruchy dłoni i palców. Zdecydowanie niezbędna jest tutaj doskonała koncentracja i umiejętności skupienia się. Jako przykłady motoryki małej możemy wymienić np. pisanie, kolorowanie, lepienie z plasteliny czy zapinanie guzików. Dzięki rozwojowi motoryki małej możliwa jest poprawa zręczności i umiejętności manualnych potrzebnych na co dzień. Aby wesprzeć motorykę małą, warto zdecydować się na takie ćwiczenia jak np. rysowanie, kolorowanie czy wycinanie.

Podkreślamy więc, że zarówno motoryka duża, jak i motoryka mała są ważne. Właściwie uzupełniają się i są niezbędne do zdrowego rozwoju malucha.